Ramazan-ı Şerif Ayının İhyası ve İftarlar

Osmanlı'da saraylar, köşkler ve varlık ve imkan sahiplerinin meskenleri Ramazan-ı Şerifle müşerref olunduğunda Kuran-ı Kerim tilaveti ve mukabelelerle nurlanır, iftarlarda ise ekseriyetle fukara ile şenlenirdi. Bunlarla beraber bilhassa muhtaçların hanelerindeki ihtiyaçlar ve sıkıntılar giderilirdi.

On bir ayın sultanı olan bu ayda kavli, bedeni ve mali ibadetlere adeta sınırsızca ecirler müjdelenmiş, son on günü ise itikafla taçlandırılmıştır.

İcma-i ümmetle sabittir ki Ramazan-ı Şerif ibadet aydır. Ayeti kerime ve hadisi şeriflerde binalarıyla velilerin ve mütteki alimlerin beyanları bunu göstermektedir. İslam tarihine bakıldığında Ramazan eğlenceleri diye bir kaideye rastlanmamaktadır. Dolayısıyla bu ayda Ramazan eğlenceleri şeklinde beyan ve telkinde bulunmak bidat olacaktır. Bunlardan sakınmak ve sakındırmak için ibadet ve taata insanları teşvik edici vaaz-u nasihatler yapılmalıdır.

Teravih namazlarını mazur olanlar müstesna mutlaka aksatmadan ve eksik bırakmadan camilerde cemaatle kılmanın fazileti çokça hatırlatılmalıdır.

Bunca rahmet ve mağfirete mazhar olunan bu ayın mukayesesiz kıymet ve üstünlüğü yani ulu yaratıcının belki de müminlere en büyük lütfu bize şunu da hatırlatmalıdır ki, isyanlarımız ve noksan amellerimiz o kadar çok ki bu rahmet deryasına arınmamız ve kurtuluşumuz için bizlerin ne denli muhtaç kullar olduğumuzu göstermektedir.

Tabi ki şunları unutmamak lazım: "Fırsatlar bulutlar gibidir gelir geçer." Küfrü hafiden imanı hakikiye, isyandan istiğfara, gafletten zikrullaha rücu ederek şaşmayan, sarsılmayan ve sapmayan bir iman üzere olup sıratı müstakimde istikamet üzere olmaya muvaffak olunmalıdır. Gücü nispetinde her mümin bunları yaşamalı ve çevresine taşımalıdır. Vesselam...

Not: İlgililere aktarılmak üzere sunulmuştur. 17.06.2013

Muhammet Hasan Medineli